Reklama stała się w ostatnich latach wszechobecnym elementem naszego życia. Przeciętny Polak traktuje ją bezkrytycznie a przekazy promocyjne rzadko poddawane są głębszej, świadomej analizie i refleksji. Tymczasem reklama odzwierciedla stan potocznej świadomości kulturalnej społeczeństwa. Czerpie ze wszystkich źródeł gwarantujących komunikację z klientem. Penetruje to, co w dorobku ludzkości stanowi o poczuciu wspólnoty i tożsamości. Przyczynia się do przenikania międzykulturowego, choć jednocześnie potrafi bazować na motywach typowych dla jednego kręgu kulturowego i traktowanych powszechnie jako swojskie.
Wiele prac poświęca się zagadnieniom języka reklamy, retoryki, poetyki, czy frazeologii. Modne jest pisanie o magii w reklamie, środkach perswazji, skandalach i prowokacjach. Sporadycznie w tych opracowaniach pojawiają się dłuższe wzmianki o relacjach między reklamą i kulturą. Nie mają one niestety ambicji ukazania całokształtu związków zachodzących na płaszczyźnie koegzystencji kultury i reklamy.
Praca niniejsza — traktująca o najczęściej spotykanych motywach kulturowych i historycznych w przekazach promocyjnych — z pewnością tej luki nie wypełni. Jest jedynie skromną próbą pokazania ogromu zagadnień wynikających z przenikania kultury do reklamy (i na odwrót). Pokazuje najczęściej spotykane w przekazach promocyjnych motywy powszechnie znanych przejawów aktywności kulturalnej człowieka. Nawiązuje też do historii i tradycji, nie stroniąc od prezentowania wątków politycznych.
Skuteczna działalność reklamowa musi opierać się na obszernej wiedzy kulturowej: literackiej, filmowej, muzycznej, językowej a nawet tej odnoszącej się do kultury masowej. Tylko dobra znajomość kulturowego środowiska człowieka, w połączeniu z umiejętnościami lingwistycznymi i wiedzą psychologiczną pozwala na prowadzenie efektywnej działalności reklamowej. Umożliwia stworzenie takiego filmu reklamowego, plakatu, piosenki, sloganu, który nie tylko wykorzystuje kulturę, jako źródło toposów czytelnych dla każdego, ale wpływają twórczo na jej kształt, reinterpretują i współtworzą jej nowe — masowe i skomercjalizowane, ale wciąż kulturalne — oblicze.

